Sí, suena a novela best-seller que acaba convirtiéndose en película. Pero la verdad es que hay rincones que te sorprenden. Como éste:
Forma parte de mi nuevo alquiler: un piso con jardín. En medio del pueblo, oculto a prácticamente cualquier mirada ajena.
No pretendo convertirme en la reina de los traslados, no. El traslado del año pasado era temporal, eso ya lo tenía claro. Pero ahora espero poder estar aquí unos cuantos años.
Ahora está muy salvaje el jardín, porque llevan un par de años sin cuidarlo. Tocará dejarlo un poquillo más despejado. Pero sólo un poquillo. Lo silvestre tiene su encanto.













9 comentarios:
Ei, guapa!!! Quina alegria saber de tu! Quina sort, un jardí tan xulo!
A veure si des d'aquesta nova casa et veiem per aquí més sovint. :-)
Petons!
la teva selva s'assembla a la meva... però la teva és més verda
petons enyorats!
A mi també em fa il.lusió llegir-te de nou! :)
Prendrem doncs una llimonada al jardí un cop estassat?
Una abraçada!
Sí, Rita, a veure si m'animo a escriure un altre cop...
Una abraçada!
-----------------
Gatot, és que aquí plou a dojo. La setmana passada va fer una calda que Déu n'hi do, però aquestes coses són passatgeres aquí. Portem tota aquesta setmana de pluja. M'estalvio regar-lo XD
Un petonàs!
------------------
Joana, bona idea això de la llimonada!!
Una altra abraçada!
Té dutxa el jardí? Ara baixo...
Què bé sentir-te de nou!
Doncs no en té encara, Veí, però se'n podrien posar d'aquelles portàtils, oi?
Baixa cap aquí!
Pots dir-li al pastor que et porti les cabres a passar un dia al jardí...
(Es broma).
Lo xungo és que se'm menjarien les flors també XD
¡¡¡Pero qué sorpresa, Duschgel!!!
Me alegro de ver que posteas de nuevo, y más aún de poder admirar tu más que envidiable jardín.
Yo no lo encuentro nada salvaje. O será que soy una perezosa y la idea de ponerme a hacer de jardinera me tira para atrás :P
Cuídate y un beso enorme!
Publicar un comentario en la entrada